What the critics say...
NEW YORK, NY - "Singer Frans Bloem of Holland, winner of the 2002 Backstage Bistro Award, has adopted the song repertoire of Charles Aznavour to his own. In doing so, he has amassed a considerable following and a stack of cabaret reviews to die for.
He is an alumnus of the Eugene O'Neill Theatre Center's Cabaret Symposium, where he studied with such luminaries as Julie Wilson and Margaret Whiting. He counts among his influences director Robert Wilson and acting coaches Larry Moss and George Axiltree.
Bloem is bi-coastal (NY-Amsterdam) and has a world-weary visage and continental charm. His next project will be called 'X-PAT' (ex-patriot), a show about his adventures as a globe-trotting expatriate troubadour.
The 'Aznavour in Bloem' show is not an impersonation, but an interpretation of the Armenian/French singer's work that is grounded in Bloem's "life process" as an international European world traveler. Aznavour who did a 'farewell' concert recently in Amsterdam, wrote about 600 songs in his long career, which was itself inspired by Maurice Chevalier and supported by Edith Piaf.
Bloem shares a heightened sensitivity to the intolerance of national cultures, as exhibited by his mastery of Aznavour's powerful ballad, "Ils Sont Tombes" (They Fell That Year), a song about the Turkish massacre of thousands of Armenians in 1915-16.
Cabaret critics have labeled 'Aznavour in Bloem' the best show to date of a man who is among the best in cabaret. Robert Stevens (Applause! Applause!) called him "one of the most passionate, sincere and talented individuals now performing on the planet!" and "arguably one of the top ten cabaret artists in the world." Jan Wallman called him a "consumate entertainer" and urged club owners to "offer special space to this special guy". Peter Haas (Cabaret Scenes) called 'Aznavour in Bloem' a "riveting show", praising Bloem for the "passion that binds the audience to him" and a good sense to bind himself to ideal material after experimenting with American-styled cabaret for several years.
Roy Sanders (Backstage) wrote, "He comes across as part bohemian and part boulevardier, with the sparkle of a showman." Barbara and Scott Siegel (Backstage) asserted, "It's about time someone did an Aznavour show and Bloem looks like the right person to do it."(The Armenian Reporter, New York, 2002)
AMSTERDAM, HOLLAND - "New York geniet van hommage aan Aznavour!"
"Voor menig Nederlands artiest is een doorbraak in Amerika de ultieme droom. Velen hebben het geprobeerd, maar slechts weinigen slaagden erin om op Broadway of in Hollywood vaste voet aan de grond te krijgen. Toch zijn er tientallen Nederlandse artiesten die in het minder bekende, experimentele theatercircuit in de Verenigde Staten de laatste jaren successen boeken. Een van hen is Frans Bloem, sinds 1971 woonachtig in Manhattan. Bloem won in New York de 2002 Backstage Bistro Award, de hoogste cabaretprijs die critici en recensenten in New York jaarlijks verlenen aan een artiest die een uitzonderlijke prestatie neerzet.
De in Groningen geboren vijftiger, die na meer dan dertig jaar in het buitenland nog steeds bevriend is met Nederlandse collega's zoals Brigitte Kaandorp, Ramses Shaffy en Liesbeth List, trekt momenteel volle zalen in The Bid Apple met zijn nieuwste show 'Aznavour in Bloem'.
"Ik ben hier vijf jaar mee bezig geweest. Aznavour heeft mij mijn hele leven al geboeid. Het is zo'n unieke artiest, die de liederen, de teksten, de choreografie alles zelf deed", zegt Bloem vanuit zijn kleine tuintje (de enige nederlander in Manhattan met een tuin) in de populaire buurt The Village. "Uit Aznavour's liedjes zoals 'Les deux guitars' en 'Ils sont tombes' blijkt zijn betrokkenheid met het land waar hij is geboren. Ikzelf ben tijdens een van mijn reizen ook door Armenia getrokken. Ik voel aan wat hij bedoelt."
Het verwende new Yorkse publiek vermaakt zich zichtbaar tijdens Bloem's vertolking van 'Formidable'. Achter in de zaal fluistert een hoogblonde vrouw: "Hij is anders dan de meeste Amerikaanse cabaretiers, je merkt de Europese verfijning... en dan dat typische accent, heerlijk."
(Pieter Nijdam, De Telegraaf, 2002)
AMSTERDAM, HOLLAND - "Het Paleis van de Weemoed in Amsterdam is typisch zo'n plek waarvan je van buiten verwacht dat het er van binnen zo uit ziet. Je waant je warempel even in de jaren twintig in dit paleisje op de wallen vol nostalgie en romantiek.
De in New York wonende chansonnier Frans Bloem samen met pianist en componist Guus Westdorp verzorgen diverse optredens. Beiden heren zijn geen onbekenden in het vak. Westdorp was pianist van Liesbeth List, Toon Hermans en Ramses Shaffy. Ook Bloem beschikt over een rijke historie. Als een echte bohemien liftte hij op zeventienjarige leeftijd naar Parijs en ging daar aan de slag als afwasser. Daarnaast zong hij liederen op straat om in zijn onderhoud te voorzien. Als reisleider zwierf hij naar alle uithoeken van de wereld, en als artiest ontving hij in 2002 in New York de Backstage Bistro Award in de categorie Outstanding Cabaret Vocalist.
Frans Bloem zingt de sterren van de hemel.
Veel Aznavour, maar ook liedjes van Wim Sonneveld. Het sterkst zijn de momenten waarin Bloem op aanraden van Guus in alle onverstoorbaarheid, duidelijk bevlogen maar met verstilde hartstocht een eigen draai aan Aznavour en Shaffy geeft. Doorleeft dat zeker, maar altijd chic."
(Evelyn de Roos, 2004) |